Sunucu Sanallaştırma (Server Virtualization) çözümleri fiziksel kaynakları mantıksal kaynaklara dönüştüren çözümlerdir ve bu özelliği sonrasında veri Merkezi içinde optimizasyonu sağlar. Tek bir HyperVisor Host üzerinde on-larca yüz-lerce sanal makine (virtual machine) barındırabiliriz.
Sanallaştırma bu dönüşüm nedeniyle gözle görülmeyecek performans kayıplarını bizlere yaşatır. Sanallaştırma çözümleri her geçen gün yenilenmekte ve ihtiyaçlarımıza cevaplar da vermekte.
Sanallaştırma çözümlerinin bizlere sunmuş olduğu yeni yetenekler ve yapacak olduğumuz ince ayarlamalar sonrasında bir sanal makine (virtual mackine) üzerinde neredeyse fiziksel makine performansına ulaşabiliriz.
HyperV Server özelinde yapmış olduğumuz çalışmalarda hedefimiz, sanal makine (virtual machine) üzerinde oluşan performans kayıplarını engellemeyi ve her bir sanal makine (virtual machine) ‘yi fiziksel makine gibi incelemeyi hedeflemekteyiz. Bir Sanal makine (virtual machine) üzerinde ki performans kaybını incelenirken birden fazla bileşene odaklanmak gerekir. HyperVisor ‘un barınmış olduğu Fiziksel kaynakların sağlık durumu, kurulum yöntemi, ince ayarları ve bir-çok bileşen sanal makine (virtual machine) performansına etki etmekte ve sanal makine inceleme işlemlerinden önce bu işlemleri yapmamız gerekmekte.
Hypervisor seviyesinde yapılan yanlış işlemler belirli bir sanal makine (virtual machine) yada Hypervisor’un misafir etmiş olduğu bütün sanal makine performansına etki edebilir. Bu çalışmamız da Sanal makine üzerinde kullanılan sanal diskleri (HyperV Virtual Harddisk) türlerini inceliyoruz.
HyperV Server üzerinde çalışan bir sanal makine; Dynamic Virtual Hard Disk ve Fixed Virtual Hard Disk.
Dynamic Virtual Hard Disk
Örnek senaryo da, bir sanal makine (virtual machine) 100 GB boyutunda bir Dynamic Virtual Hard Disk bağladığımızı düşünelim. Dynamic Virtual Hard Disk sıfır MB ile başlar ve sanal makine (virtual machine) içine veri yazıldığı sürece büyüme gösterir. Büyüme sınırıysa ilk oluşturma zamanında vermis olduğumuz toplam boyut yani 100 GB.
100 GB boyutunda bir Dynamic Virtual Hard Disk oluşturduk ve bu sanal makinene (Virtual Machine) en fazla 100 GB veri yazılabilir dedik. Ekranda gördüğünüz gibi her bir veri, sanal makine (virtual machine) üzerinde bağlı bulunan Dynamic Virtual Hard Disk ‘e yazılırken arka tarafta, görülmeyen alan da fiziksel sektörlere yazılmakta. Bu sektörler veri depolama alanı üzerinde görülecektir.
Her bir veri, Dynamic Virtual Hard Disk içine sıralı bir şekilde yazılsa da fiziksel storage üzerine dağınık sektörlere yazılmakta. Dynamic Virtual Hard Disk ‘in en büyük avantajı fiziksel storage üzerinde tek seferde yer işgal etmemesi ve Ihtiyaç durumunda talep etmesidir.
Fakat bu avantaj performans ve disk bozulmalarına ve Virtual Hard Disk Fragmentation olarak bilinen problemlere sebep olmakta. Her bir veri farklı fiziksel sektöre, dağınık bir şekilde yazıldığı için performans kaybı yaşanıyor ve zaman içinde Virtual Hard Disk üzerinde bulunan Bloklar bozuluyor ve Fragmentation gözlemleniyor.
Virtual Hard Disk Fragmentation bozulmalarını ve performans kayıplarının nasıl önüne geçebiliriz soruları için ayrı bir çalışmamız bulunmakta.
Fixed Virtual Hard Disk
HyperV ortamlarında Dynamic Virtual Hard Disk haricinde oluşturabileceğimiz bir başka disk türüde Fixed Virtual Hard Disk türüdür. Bu disk türü içinde vermis olduğumuz Örnek 100 GB boyutunda. 100 GB boyutunda bir Fixed Virtual Hard Disk oluşturduğumuz zaman fiziksel storage üzerinde bu alan tek seferde oluşmakta ve storage üzerinden sıralı Bloklar üzerinde barınmakta.
Dynamic Virtual Hard Disk ‘e göre en büyük dez avantajı veri depolama havuzu üzerinde bu alanı tek sefer de ayırır. Fakat bu bu dez avantaj Virtual Hard Disk Fragmentation ‘larının oluşmasına ve bozulmasına engel olacak ve bizlere performans olarak geri dönecektir. Sanal makine (Virtual Machine) için önerilen disk türü Fixed Virtual Hard Disk türüdür.
Difference Virtual Hard Disk
Son olarak örnekleyecek olduğumuz sanal disk türüde Difference Virtual Hard Disk türüdür. Bu disk türü gerçek hayatta önerilen ve desteği olan bir sanal disk (Virtual Harddisk) türü değildir. Çalışma mantığı diğer iki disk türüne göre biraz daha karmaşık ve sadece deneme/öğrenme ortamları için geliştirilmiştir.
Microsoft Eğitim LAB ‘ları ve MCT eğitimleri biraz yavaştır. Nedeni basit bizler eğitimlerde bu sanal disk (virtual harddisk) türünü kullanmaktayız. Çalışma mimarisi karmaşık demiştik.
Difference Virtual Hard Disk bir vhd değil avhd uzantısına sahiptir. Difference Virtual Hard Disk, bir base virtual harddisk (ana disk) diske bağlıdır ve bu base disk ise Fixed Virtual Hard Disk yada Difference Virtual Hard Disk olabilir.
Base Virtual Harddisk disk içinde ki veriler hiç bir zaman için değişmez ve sabitdir. Sanal makine (virtual Machine) bu base diski sabit olarak kullanmakta ve her bir veri avhd sanal diske (virtual harddisk) yazmaktadır.
Bu türden çalışan sanal makine (virtual machine) ciddi performans kaybı yaşanmakta ve birden fazla bağımlılık olduğu içinde gerçek ortamlarda önerilmemekte.
Bir base disk birden fazla Sanal makineye (Virtual Machine) de bağlanabilir. Bu türde çalışan sanal makinelerde gözle görülür bir yavaşlama yaşanır.
Difference Virtual Hard Disk ile çalışan bir sanal makinede performans kayıpları yaşanıyorsa base disk kaç tane Sanal makine bağlandı sorusu sorulmalı? bu soruya cevap verdikten sonra performans problemleri çözülebilir.
Difference Virtual Hard Disk Gerçek ortamlarda önerilmese bile Microsoft VDI ortamlarında ve Remote Desktop Virtualization Host mimarisinde kullanılan virtual hard disk türüdür.
Bu disk türlerinin bir benzeri Vmware ESX Server içinde geçerlidir. Vmware ESX Server da Thin Disk ve Thick Disk olmak üzere iki farklı virtual harddisk türü bulunmakta ve sanal makine (virtual machine) bu disk türleri ile çalıştırmaktayız.
XenServer ise HyprerV ile aynıdır. XenServer ‘da vhd ve vhdx disk türlerini kullanamkta aynı HyperVisor mimarisine sahip olduğu için bu çalışmada anlatmış olduğumuz bilgiler XenServer içinde geçerli olmakta.
